Molaverrahatla

Nihayet Blogger’a erişim yasağı kalktı. Ancak bu konuda adam gibi bir açıklama gelmemesini ve aç-kapa komedilerini kınamayı sürdürüyorum. 

Kınasakta boş. 5 yıl sonra utanacaksınız!

Bu kez erişim yasağından nasibini blogger.com aldı. Blogspot uzantısı ile ülkemizde de binlerce kişinin blog tutmak için kullandığı bu platform,şimdi de DIGITURK’ün azizliğine uğradı. Pireye kızıp yorgan yakmak deyimi için ilkokul kitaplarına iyi hikayeler toplanıyor.

Bir blogger.com kullanıcısı olduğumdan, bu erişim engellemelere çok kızdığımdan, Digitürk’e bu durumu yakıştıramadığımdan ötürü şunu öneriyorum;

-Digitürk’un genel müdürüne şu mail adresinden ulaşıyor(ertan.ozerdem@digiturk.com.tr)ve yaptıklarının trafik canavarlığı ile eşdeğer olduğunu vurguluyor, bindikleri dalı kesmemeleri konusunda elimizden gelen en güzel mesajları bırakıyoruz.

Maksadımız bağcı dövmek değil. Sadece ortada ciddi bir PR ve pazarlama hatası var. Bizler bunun düzeltilmesini istiyoruz. Digitürk eğer bu hatayı düzeltmekle ilgili adımlar atarsa kaybetme kuşağında kazananlardan olabilir!

Hadi arkadaşlar klavyelerinize dokunup, Digitürk’ü uyandırın!!!!

(Görüntelemek istediğiniz bloglar ve yorum bırakmak için www.gizlen.net adresini kullanabilirsiniz.)

Televizyonda izleyecek program bulamıyorsanız ama televizyon izlemek istiyorsanız, biraz yetenekli ve üretkenseniz acaba kendi televizyonunuzu kurabilir misiniz? Anlaşılan buradan hareketle Serdar Kuzuloğlu televidyon.com’u kurmuş. Seviyeli, güncel, hoş bir e-TV.  Mottosu şöyle; 

Dün Avrupa Yakası’nı izliyordum. Bir ara Yaprak; evine ucuz, kullanılışlı, şık, demonte mobilyalar almak istediğini söyledi ve ofis arkadaşlarını toplayıp soluğu çok övdüğü mağazada aldı. Mağazanın renkleri mavi ve sarı olunca, bu övülen mağazanın neresi olduğunu anlamak güç olmadı. Dün geceki bölüm İkea’ya adanmıştı dersek yalan olmaz:) Alınan ürünlerin monte sürecinin sıkıntılarını gözümüze soka soka anlatmayı ihmal etmediler ama Ümraniye’deki mağazaya gitmek için Nişantaşı’ndan kalkıp gitmelerine değdiği imajı da eksik edilmedi.

Federal hukumet bize $600 degerinde bir geri odeme yapiyor. Eger bunu Wal-Mart’da harcarsak para Çin’e gidecek. Benzin alirsak ise Araplara. Bir bilgisayar alirsak Hindistan’a. Sebze ve meyve alirsak Meksika, Honduras ve Guatemala’ya gidecek. Düzgün bir araba alirsak Almanya’ya. Gereksiz çerçope yatirsak Tayvan’a gidecek ve bunlarin hiç biri Amerikan ekonomisine fayda saglamayacak. Parayi ukemizde tutmanin tek yolu hayat kadinlarina ve biraya harcamak, çünkü artık ABD’de üretilen tek şey bunlar. Ben üzerime düşeni yapiyorum.”

Paşabahçe’nin Taksim’deki şubesine gittim geçen hafta. Yanımda ofis yöneticim vardı. Ofis için bir eşya alacaktık. Camın güzelliği içinde kendimizi kaybetmiştik. Ahh şu daha güzel, bak burda ne var, cümleleri ile mağazayı dolaşırken bir şangır şungur sesi ile irkildim. Sola döndüğümde yöneticimin kubbe şeklindeki kapağı ile çok beğendiği şekerliği düşürüp kırdığını gördüm. Ucuz bir ürün değildi. Neyse dedik; kırdık, öderiz.

Aylardır konusu geçen ve birçok insanı heyecanlandıran 2500 dolarlık Tata Nano hayallerimizde kalacağının sinyallerini verdi bile. Zaman Gazetesi’nde şu haberi okuyunca, üzülmedim desem yalan olur:)