Molaverrahatla

Marka konusunda çok konuşacak değilim. Ancak Türkiye’deki spor klüpleri içinde marka olarak sıralayabileceğimiz bir tek 4 büyükler var. Bunların dışında da güzel takımlar yok değil. G. Birliği, Altay gibi.. Ben 4 büyüklerden yola çıkacağım ve bir konuya gireceğim.
İlk konum, Özhan Canaydın’ın bilirkişiler tarafından “Strateji Dehası” ile 3 kez başkan olması. Özhan Başkan’ın bu kez yerini Şardan’a kaptıracağından emindim. Ama Şardan’ın çok iyi bir rakip olması Canaydın’a da can kattı. Güzel ve çekişmeli bir seçim sonrası Adnan Polat tekrar sahnelere geldi. Ben mutlu oldum ve Canaydın bunu her defasında nasıl başarıyor diye de merak etmedim değil. Tam bittiği noktada “stratejik bir isimle” geri dönen bu kişi, hakikaten “strateji dehası” mıdır değil midir, bunu 1 yıl sonra görürüz. Çünkü, Sevgili Başkanım, bu stratejik isimleri 2 yıl içinde harcayarak rekora doğru yürümekte. Hakkında güzel bir tez yapılası Başkanı yine de sevdiğimi belirtmeliyim. Umarım Başkan ülkemizin bu nadide klübünü, Şardan’ın da fikirlerini alarak tam anlamıyla “en güzel yere” taşır. Bence strateji dehası olmak ta budur!
İkinci konuma gelince, gerek ülkemizde gerekse yutdışında bizi temsil eden tek klüp. Bir dönem-ki çok uzun zaman önce değil- Dünyanın en iyi 3 takımından biri olmuştur. Yurtdışından bile bir çok taraftar elde etmiştir. Başarılarını ise ağırlıklı olarak yerli sporcularla elde etmiştir. Dünya Kupasındaki 3. lükteki payda, 6 oyuncu ya GS’li idi ya da GS kökenli. Daha güzel günler ve yerler için yeni yönetime ve taraftara ciddi görevler düşüyor.

Eylülce’ye
Zeynep Özata’ya
Marketing Diary Limoni’ye….
GERİ DÖNÜŞÜNÜZ MUHTEŞEM OLSUN EMİ!!!!

Ülkemizde 100 yıllık geçmişi olan yüzlerce marka olduğu için, elimizdekileri harcamak kolay geliyor sanırım. Bu harcama olayı yapılırken elinden hiç bir şey gelmemek oldukça üzücü bir durum. Neden mi bahsediyorum ben? Tabi ki Galatasaray’dan. İstenirse bir markanın nasıl heder edileceğinin en iyi örneğini sunan insanlardan, bakarsınız seminer dinleriz ileride. Malumunuz ayın 25. de yeni başkan seçilecek. GS tarihinde ilk defa 6 aday yarışacak. Görünüşte 6 ama sadece Yiğit Şardan ortada. Yaşlı rakiplerinin oyununa gelecek gibi duruyor. Divan Kuruluna sunacak program ve liste bulamayan aday mı olurmuş? İşi ciddiye alıp bir tek Şardan mı hazırlıklı gelirmiş? Yol haritası konusunda belirsizliğini devam etttiren adaylara benden küçük birkaç tavsiye;
-GS üst camiasındaki insanların ellerini ceplerine atmasını sağlayın! Emin olun tüm borç ödenir ve koskoca bir takım göz göre göre ayaklar altına alınmaz.
-Listenizi belirlerken iyi bir iktisatçı(borç yönetimi için), iyi bir pazarlamacı(pazar payını arttırmak, yeni pazarlar oluşturmak, marka değerini yükseltmek için), iyi bir bestekar( Liverpool’un “Asla yalnız yürümeyeceksin” marşı nevinden güzide eserlere imza atması ve taraftarı ateşlemesi için) bulundurmayı ihmal etmeyin!
-Takımını eleştirirken, kendini kaybeden taraftara, kendini hatırlamasını sağlayın.( En son Ali Sami Yen’deki derbide, genç FB’lilerin koskoca stadı inletmesini içim ezile ezile gördüm. Eğer bu iş tepeden olmuyorsa, tavandan olsun.)
Aslında diyecek çok şey var ama şimdilik sözler 25.ne tehir edilsin. Bakalım neler olacak. Gönlüm istiyor ki, seçimden bir kişi değil, GS çıksın.

Bu yıl altın küreyi 4 dalda kucaklayan bu filmin, izleyenlerin zihnindeki kovboy imajını paramparça edeceğini düşünüyorum. Yönetmen “aşk”ın kendisini kutsallaştırırken, hangi bedende can bulacağının önemi olmadığını vurgulamasına tanıklık ediyor insan. Film boyunca “işte aşk bu” zihnimi esir alırken, film bitiminde, ” ya dur biraz! ben erkek arkadaşımı ya da kocamı bir başka erkekle aşk yaşarken düşünemiy….” cümlenin sonu gelmeden midem bulanıyor. Elimde olsa Ang LEE’ye ve oyuncularına bir ödül de ben verirdim. En İyi Cesaret Ödülü. Bir kıtadan başka bir kıtaya, bir imajı parçalamak için gelmiş olan senaryosuna hayat verirken, acaba bu silah geri teper mi, riskini iplemediği için. Dallas’ın JR’ı ve dahi nam-ı değer Malbora’nın Kovboy’u adı menem bir dağda, çobanlık mesleği icra edilirken bir aşka kurban gitmiştir.

Hazır işten ayrılmışken, kendimi yazmaya, okumaya ve dahi gezmeye adadığımı belirteyim.
Gezmelerimin ilk duraklarından biri, Beşiktaş/Balmumcu’daki şirin ve nefis mekan SARAYLI. Haftaiçi kahvaltı ve brunch keyfi bir harika. Zira iç tasarımı, güleryüzlü hizmeti, enfes menüsü ile tenhalığı bir arada bulacağınız ender saatler bunlar. Öğlen ciddi bir yoğunluk yaşanıyor ancak gelenlerin kalitesi de gözden kaçmıyor. Güzel vakit geçirebileceğinizi umarken, fiyatların uygunluğunun üzerinizde şok etkisi yapacağını tahmin etmekteyim. Ben de yaptı da:)
Kaliteyi ucuza almak, burada sıradan bir slogan değil.Kime aittir, geçmişi nedir bilemediğim bu mekana girme fırsatınız olursa, tavana dikkat edin derim. Bir de yıllanmış, ahşap radyoların duvardaki duruşlarına.
Gariptir; mekanı güzel, muhiti güzel, menüsü güzel, servisi güzel Saraylı’nın, web adresi yok! Çok ayıp değil mi? Bence de:) Web’de olmayan bir Saraylı, ne kadar saraylı olabilir ki?
Şimdilik benim adres bilgilerim ile yetinin. ATV Binası’nı sağınıza alıp biraz ilerleyin. Çinili Fırın yanında, sizi SARAYLI karşılayacaktır.

Ne çok söz söylenmiştir, “söz” vücuda geleli beri. Ama yalnızca yazıya dökülenlerdir hatırlananlar, görülenler, elle tutulanlar. Hasılı yazmak lazım şimdi; ilk yazdıklarımız ile son yazdıklarımız arasındaki kemal yolculuğunu görmek adına.
Bazı bazı soluk alıp vermelerdeki sığlığın sağlıksızlığa delaleti gibi, yazmalardaki sığlıkta, blogda bir sağlık sorunu mu var?’ı anımsatabilir ki; doğaldır. Endişeye mahal yok. Birkaç sözü, fikri, gözlemi yakalayarak; yazı eylemek niyetindeyim bugün. Fasılanın uzunluğu için;
BAĞIŞLA EY KA’Rİ!

1999 yılında bir dostum, elinde bir telefon ve içinde de hattıyla yanıma geldi.
“Geçen birinde gördüğün ve çok beğendiğin telefon vardı ya; bir tanıdıkta gördüm ve hemen aldım. Bir telefonun olsun istedim” dedi. Öyle güzel bir insandır ki, ondan sonra telefonu değiştirdim ama numaramı değiştirmedim . Sadık müşteriyim yani. 7 yıldır aynı numara. Beni arayanlar, yıllar sonra olsa bile bulsun diye. Bu süreç içinde, diğer GSM operatörleri ile yarışamayacak kadar yorgun düşsem de, Telsim’den hiç vazgeçmedim. Çok kazandıran bir müşteri olduğumu iddia edemem. Belki bu nedenle, operatörüm yıllardır canımı okur. Hediye bir numara olduğu için de, başka bir ada kayıtlı. O kişiye ve kayda ulaşıp, gerekli evrakları alamadığım için, numaramı kendi adıma kayıt ettiremiyorum. Bu sorun için, başka bir çıkış yolu önerin, dediğim call-center’lar, çözümsüzlük armağan ettiler bana.
Aslında maksadım Telsim’i yermek değil. Sadece dün aldığım şu mesaja çok içerledim. Diğer operatörler kullanıcılarına onca kontör/dakika armağan ederken,
“DEĞERLİ ABONEMİZ, 30 GÜN ÖNCE MYCEP HEDİYE KONTÖR VE SMS KAMPANYASINDAN KAZANDIĞINIZ HEDİYE SMS’LERDEN BU SÜRE İÇİNDE KULLANILMAYAN 35 SMS SİLİNMİŞTİR.”
onlar beni cezalandırıyor. Ya ama Telsim! Olmaz ki! Ben bu içerleme ile, söyle bakalım ne yapayım?